23.11.2018

Κείμενο του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Σταύρου Σ. Τσακίρη

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας φέτος συμπληρώνει 30 χρόνια ζωής και αδιάλειπτης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ολοκληρώνοντας έτσι έναν κύκλο ξεκινά τη νέα θεατρική περίοδο 2018-2019 με στόχο την ουσιαστικότερη σύνδεσή του με το λαό της πόλης των Πατρών και την προσέγγιση ενός καινούργιου θεατρικού κοινού. Επενδύει σε έργα υποδομής , σε εκπαιδευτικά εργαστήρια για νέους και δίνοντας μια διαφορετική κατεύθυνση στις επιλογές του ρεπερτορίου. Επιλέγει για την χειμερινή περίοδο μόνο Ελληνικά κείμενα και συνεργάζεται με καταξιωμένους δημιουργούς του Ελληνικού Θεάτρου. Όπως έλεγε ο Τσέχωφ: «… όσο πιο κοντά στέκεις στην καταγωγή σου τόσο πιο παγκόσμιος γίνεσαι….». Έτος Ελληνικού λόγου λοιπόν. Επιπλέον εγκαινιάζει μια νέα δράση με τον τίτλο «Για ένα Θέατρο της αφήγησης και της επινόησης». Στην πρώτη φάση έχουν επιλεγεί τρία κείμενα καταξιωμένων Πατρινών Συγγραφέων της προηγούμενης γενιάς (Πολίτης, Κακούρη, Μεγαπάνου) και η σκηνική παρουσίαση τους έχει ανατεθεί σε τρις Πατρινούς Σκηνοθέτες της νέας γενιάς. Γιατί μυθιστορηματικός λόγος στο θέατρο; Γιατί μόνο κείμενα για την Πάτρα; Πατρινοκεντρισμός; Θα είναι διασκευασμένα; Θα είναι αναλόγια; Ψάχνουμε τα ίχνη ενός νέου Θεάτρου.

περισσότερα
A Manual on Work and Happiness

ΟΙΔΙΠΟΥΣ Ο μύθος της Ιστορίας του Κόσμου όπως τον είπαν οι Έλληνες-Σκηνοθεσία Σταύρος Σ. Τσακίρης.

18 Ιουλίου 2018 στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας

07.05.2018

Μια σύνθεση από τις επτά τραγωδίες που αναφέρονται στον μύθο του οίκου των Λαβδακιδών.Ο Οιδίπους, η πιο εμβληματική μορφή της ηρωικής εποχής, έχει ερμηνευτεί κατά καιρούς ως αντικατοπτρισμός διαφορετικών ιδεολογικών αναζητήσεων. Πολλές φορές ωστόσο, αγνοήθηκε ότι αποτελεί μέρος μόνο του θηβαϊκού κύκλου.   Ίσως, δεν θα διατυπωνόταν ποτέ η θεωρία του οιδιπόδειου συμπλέγματος εάν ο Φρόυντ γνώριζε ολοκληρωμένο τον μύθο του Οιδίποδα, κι όχι μόνο την τραγωδία του Σοφοκλή.  

Σήμερα, που ζούμε σε οριακές στιγμές,  είναι περισσότερο από ποτέ επιβεβλημένο ν’ αφηγηθούμε αυτό τον μύθο χωρίς ψυχαναλυτικές ή άλλες ερμηνείες . Να τον δούμε ως ένα αφήγημα, ένα λαϊκό παραμύθι,  μια ακόμη «παραλογή», όπως τη συνέθεσε ο λαός και την διαχειρίστηκαν οι μεγάλοι Έλληνες τραγικοί. Ίσως ακόμα και ως  μια ελληνική εκδοχή για τη δημιουργία του κόσμου και την οργάνωση των πρώτων ανθρώπινων κοινωνιών. Ως μια αφήγηση- λαϊκή αντίδραση στην καταδυνάστευση των  νόμων που επιβάλλονται για να εξουσιάζουν οι λίγοι εμποδίζοντας τον άνθρωπο να εκπληρώσει τον γήινο προορισμό του: Μια ζωή ευτυχισμένη και δίκαιη.