A Manual on Work and Happiness

Κώστας Καζάκος




           

Ο Κώστας Καζάκος γεννήθηκε στον Πύργο το 1935. Ο πατέρας του Αναστάσιος Καζάκος ήταν υπάλληλος του Υπ. Εθν. Οικονομίας από το 1927, αποσπασμένος στη Νομαρχία του Πύργου. Το 1945 ο πατέρας του τέθηκε σε διαθεσιμότητα για τη συμμετοχή του στο Ε.Α.Μ. και το 1946 απολύθηκε από την υπηρεσία του και φυλακίστηκε στον Πύργο. Το 1947 εκτοπίστηκε στην Ικαρία και στη συνέχεια στον Αη Στράτη και στη Μακρόνησο. Απολύθηκε το 1952. Η οικογένεια το 1948 μετακόμισε στην Αθήνα και ο Κώστας Καζάκος χρειάστηκε να γίνει προστάτης της μάνας του και των τριών μικρότερων αδελφιών του. Το 1952 τέλειωσε το Νυχτερινό Γυμνάσιο Παγκρατίου. Λόγω του πιστοποιητικού των κοινωνικών φρονημάτων δεν μπόρεσε να γραφτεί στο Πανεπιστήμιο και το 1953 πέρασε στην Κινηματογραφική Σχολή του Λυκούργου Σταυράκου. Τον ίδιο χρόνο, το συμβούλιο των καθηγητών, με επικεφαλής το σκηνοθέτη Γρηγόρη Γρηγορίου και με συμμετοχή των Άγγελου Τερζάκη, Ιάκωβου Καμπανέλλη και Μίνου Βολονάκη, τον επέλεξαν για το ρόλο του Πλούτωνα στην «Αρπαγή της Περσεφόνης», η οποία υπήρξε η πρώτη και μοναδική ταινία της Σχολής  Σταυράκου.
Στη Σχολή Σταυράκου ο Κώστας Καζάκος μπήκε ξαφνικά στο μαγνητικό πεδίο του Κάρολου Κούν και από το Δεκέμβρη του 1953 δούλεψε εθελοντικά, σαν αχθοφόρος, για την κατασκευή του θρυλικού «Υπόγειου» του Ορφέα, στην οδό Σταδίου, όπου στεγάστηκε η καινούργια και πιο δημιουργική περίοδος του Θεάτρου Τέχνης. Για πέντε χρόνια, μέχρι το 1958, εργάστηκε στο «Υπόγειο» ως φροντιστής και μετά ως ηθοποιός σε σημαντικούς ρόλους.
Μέχρι το 1966 συνεργάστηκε με μερικά από τα πιο σημαντικά ονόματα του ελληνικού θεάτρου [Αλέκο Αλεξανδράκη, Άννα Συνοδινού, Έλλη Λαμπέτη κλπ] και με πολλούς σκηνοθέτες [Λεωνίδα Τριβιζά, Μίνω Βολονάκη, Γιώργο Σεβαστίκογλου κλπ.].
Το 1966 συναντήθηκε με την Τζένη Καρέζη και για 26 χρόνια, μέχρι το 1992, ακολούθησαν κοινή πορεία στη ζωή και στο θέατρο και στον Κινηματογράφο.
Έχει πάρει μέρος σε σαράντα περίπου ταινίες και σε περισσότερες από 150 παραστάσεις, με έργα του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου.
Από τα νεανικά του χρόνια μετέχει στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Το 2015 επελέγη ως καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.